Thomas Azier betovert Asteriks

In Muziek by Elke Verwoerd

Op een doodnormale dinsdagavond waar je normaal gesproken je heil zoekt voor de buis trad Thomas Azier 21 oktober op in een uitverkocht Podium Asteriks. Azier maakt naar eigen zeggen “popmuziek die explodeert in je gezicht”. Zijn muziek is opgebouwd uit elektronische pop met synth-partijen en schelle vocalen. Hij doet nog een laatste kleine tour door Nederland om zijn album Hylas ten gehore te brengen. Ondertussen is hij weer druk met een volgend album. Getogen in Nijeberkeap en al een aantal jaar wonend in Berlijn was dit voor hem ‘even thuiskomen’. Dinsdagavond was de eerste en tegelijk de laatste keer dat hij Hylas onder het Leeuwarder publiek bracht. 

Door Elke Verwoerd

Oprecht en oprecht goed

Het is bijna onhaalbaar om een bijzonder getalenteerde artiest van dit formaat niet compleet te bejubelen. Alles klopt, behalve misschien de lange winterjas waarmee hij het podium op komt; dat moet bloedjeheet zijn. Wel straalt het direct uit dat we hier met iemand te maken hebben waar je niet zomaar omheen loopt. Eigenzinnig en charismatisch.

Azier is iemand die compleet en vol overgave opgaat in zijn muziek en tegelijkertijd oog houdt voor het publiek. Hij overtuigt. Het is een showman waarvan je alles pikt, want je weet: dit is geen ijdelheid, geen arrogantie, niet iemand die nooit met een kritisch oor naar zijn eigen muziek heeft geluisterd. Hij is oprecht. En oprecht goed.

Begeleidende wisselwerking

Diepe bassen wisselen af met engelachtige noten en meeslepende zang, waardoor je als toeschouwer danst tussen transcendente sferen en aardse ritmes, mede dankzij co-producer en sounddesigner Robin Hunt. Bijzonder is ook dat de zang en lyrics de boventoon voeren. Woord voor woord ga je erin mee. Azier zijn stem deint mee op de muziek en andersom. Die begeleidende wisselwerking hoor je niet vaak in muziek en werkt in ieder opzicht betoverend. 

Wij genieten, hij geniet.

In een zaal voor pakweg 150 man zou je haast aannemen dat dit kinderspel is voor Azier, waar hij doorgaans toch de grotere zalen pakt. Het maakt hem niets uit. Het publiek ook niet. Wij genieten, Hunt en Azier genieten. Een dinsdagavond als geen andere.

 Foto’s door Marthe Vroegop // Vreemling