Leeuwarder spookverhalen

In Geschiedenis, Stadse Zaken by Lotte Knoppien

Door Lotte Knoppien

Waar er al honderden jaren mensen op een plek wonen, ontstaan er net zoveel volksverhalen, legenden en sagen. Het zijn verhalen die zich vaak afspelen op naargeestige en donkere plekken en het zal je dan ook niet verbazen dat het vaak geestverschijningen zijn die een belangrijke rol spelen. Daarvan kennen we er in Leeuwarden ook een paar.

De meeste spookverhalen vinden plaats op plekken met een jarenlange geschiedenis. Vaak een geschiedenis die behoorlijk gruwelijk is geweest of waarbij mensen van niet zulk onbesproken gedrag bij betrokken waren. In een complex als de Blokhuispoort bijvoorbeeld, schijnen onverklaarbare dingen te gebeuren. In deze voormalige gevangenis zijn verschijningen in het raam gezien en bewegen fotolijstjes uit zichzelf.

Concrete voorbeelden zijn er niet, maar je kunt je voorstellen dat er aardig wat schorriemorrie vastgezeten heeft in de vierhonderd jaar dat het gebouw dienst heeft gedaan als gevangenis. Een aantal misdadigers is hier dan ook aan zijn einde gekomen. Vaak door ziekte, maar ook door zelfmoord. Het schijnt dat de zielen van een aantal van hen het pand nooit heeft verlaten.

Infirmerie aan de Groeneweg [Beeldbank Leeuwarden]

Nog zo’n plek met een lange en turbulente geschiedenis is de voormalige infirmerie, nu kantoor van Keunstwurk. In dit statige pand werden in de negentiende eeuw gewonde militairen opgevangen en verzorgd. Er zullen er ook ongetwijfeld een paar het leven hebben gelaten, die tegenwoordig nog steeds luid en duidelijk van zich laten horen en zien.

Mensen zeggen dat lichten er vanzelf aan gaan, het alarm loeit spontaan, honden willen bepaalde plekken niet passeren, schilderijen vallen van de wand, ramen staan ineens open en er zijn zelfs vermeende bloedvlekken gezien die ineens weer verdwenen. Er zijn ook meldingen van mensen die voetstappen hoorden en vervolgens iemand bovenaan een trap zagen staan, helemaal in het zwart gekleed. Anderen horen er soms een oud vrouwtje zingen of voelen koude briesjes en voelen zich bekeken.

Maar het schijnt ook in de Leeuwarder woonhuizen nog wel eens te spoken. Op de Bredeplaats staat nog een klein huisje dat eind negentiende eeuw bewoond werd door drie bejaarde zussen. Buurtbewoners waarschuwden hun kinderen uit de buurt te blijven van deze ‘heksen’. Het scheen namelijk dat de dames stiekem kinderen hun huisje binnen sleurden. Het leverde ze de bijnaam de ‘kinderdiefkes’ op. Of het de Kinderdiefkes of de gestolen kinderen zijn die er nog rondwaren, dat is niet bekend.
Pand aan de Bredeplaats [Beeldbank Leeuwarden]

Pand aan de Bredeplaats [Beeldbank Leeuwarden]

Tegenover het spookhuisje op de Bredeplaats staat de Kosterij van de Grote Kerk. Het verhaal wil dat hier in een ver verleden eens een monnik zich in de wijnkelder te buiten ging aan de wijn. Daarna zou hij naar boven zijn gestrompeld en in zijn kamer zijn gestikt. Sindsdien heeft ook de Kosterij zijn eigen spookkamertje. En zo zijn er ongetwijfeld veel meer verhalen van onverklaarbare verschijnselen. Wie vult aan?