Sinterklaas? Dan zit er maar één ding op.

In Column, Inspiratie by Sanne Dijkstra

femkeSanne1Femke (37) en Sanne (29), beide foodminded en tekstgoochelaar, bundelen hun krachten om de leukste, makkelijkste, gezondste en vooral lékkerste recepten te verzinnen. Sanne heeft al een toffe eigen blog genaamd Foodlovesparkle.com en via Femkejaarsma.nl zie je wat duizendpoot Femke allemaal bezighoudt. In een tweewekelijkse dialoog bestoken Sanne en Femke elkaar met zaken als superfoods, (on)bewust eten, vega(n), slow cooking, (té) gezonde smoothies, streekproducten, lokale eetfestijnen en al het andere wat je maar kunt bedenken op het gebied van food. 

Sanne

Vorige week zaterdag werd ik wakker met het geluid van de Sinterklaasintocht. Ik hoorde nog net geen trappelende paardenvoetjes (jammer!), maar er is geen ontkomen meer aan: december staat voor de deur. Niet dat ik dat erg vind, overigens. Ik hou van december. Stiekeme cadeautjes in de schoen voor mijn lief, een kaart ‘van Sinterklaas’ op de post voor mijn nichtje en neefje die naar ik hoop nog heel lang vol overtuiging in de beste man geloven en op 5 december ouderwetse kneuterigheid met familie. Gedichten en dergelijke slaan we over – scheelt een hoop stress – maar verder aan tradities geen gebrek.

En als Sinterklaas ons land verlaten heeft mag ik weer aan de kerstboom gaan denken. Rudolph the rednosed reindeer zingen onder de douche. Schaamteloos hard (en vaak) Wham! door de speakers. Er schijnt trouwens ook alweer een nieuwe versie van ‘Do they know it’s Christmas’ te zijn. Tot nu toe heb ik me weten te beheersen, want als ik er eenmaal aan begin is er geen houden meer aan, maar je weet dus alvast wat ik doe op 6 december. Ik ben een sucker voor kerst. Altijd al geweest.

Kerstverlichting is een standaard onderdeel van mijn interieur, het gehele jaar door. Heel subtiele witte hoor, geen disco-toestanden, maar toch. Ik kan gewoon nooit helemaal afstand van die lichtjes nemen. Het is zo gezellig. Zo knus. En in december zijn die lichtjes overal! Feest! Als we dan ook nog sneeuw krijgen, kun je mij wel opvegen.

Maar wat ik het allerleukste aan de feestdagen vind – dit zal niet geheel als een verrassing komen – is dat je zo lekker kunt uitpakken met koken. Het weekend van de intocht was natuurlijk een uitstekende gelegenheid voor homemade snoepgoed. Kruidnoten! Hartstikke makkelijk en écht veel lekkerder dan de pepernoten uit de winkel. Het recept is voldoende voor een flinke bak vol, maar als je van plan bent ze met meer dan 2 mensen op te eten zou ik voor de zekerheid een dubbele hoeveelheid maken. Bak je mee?

-Terwijl ik de laatste regels van deze blog tik, ‘trakteert’ De Wereld Draait Door me op een gepersifleerde versie van de Band Aid-hit. Ik denk heel even dat het echt is en om de teleurstelling te verdrijven zit er maar één ding op…-

Nodigpepernoten

  • 100 g lichtbruine basterdsuiker
  • 250 g zelfrijzend bakmeel
  • 10 g speculaaskruiden
  • 150 g roomboter, in blokjes
  • 2 – 4 el melk

Verwarm de oven voor op 160 °C en bekleed een bakplaat met bakpapier. Doe suiker, bakmeel, speculaaskruiden en roomboter in een flinke mengkom en kneed dit met je handen goed door elkaar. Voeg 2 el melk door en meng opnieuw. Het moet een mooi soepel deeg worden, dus als het te droog is kun je nog wat melk toevoegen.

Rol kleine balletjes van ongeveer 1,5 cm van het deeg en druk deze iets plat op de bakplaat. De pepernoten zetten tijdens het bakken nog wat uit, dus zorg voor wat ruimte.

Zet de bakplaat in de oven en bak de pepernoten in ongeveer 20 minuten lichtbruin en gaar. Laat ze volledig afkoelen (als je ze uit de oven haalt voelen de pepernoten nog wat zacht, maar ze worden vanzelf harder tijdens het afkoelen).