Wat neem jij mee in je koffer?

In Kunst & Cultuur, Stadse Zaken by Pietrick Veenstra

Foto’s: Mieke Hoekstra

De vakantieperiode komt eraan! Mooi weer, mooie oorden met lekkere temperaturen of fijne festivals met dito deuntjes en dansjes. Koffers en tassen worden weer gepakt. We weten wat we meenemen op reis en we nemen ook allemaal weer wat mee terug als souvenir. Wat neem je dan mee?

Suitcased Souvenir

Afgelopen donderdag was de Duitse kunstenaar Rochus Aust in Leeuwarden. Hij kwam naar de Oude Oosterstraat met een koffer vol muziek. Rochus had bij zijn – internationale – buren in Keulen aangebeld, daar miniconcerten gegeven in ruil voor een klankgeschenk in zijn koffer. Dit was een indringend project met veel intieme gesprekken en verbinding maken door muziek. De gemaakte symfonie is opnieuw in de koffer gestopt en gaat met Rochus Aust op reis door Noordrein-Westfalen, Nederland en België. In de steden wordt aan toevallige voorbijgangers, buren in de ruimste zin van het woord, gevraagd of ze mee willen werken aan een video. De video is een souvenir die ze aan iemand kunnen versturen. Ze krijgen daarvoor een originele kaart met een QR-code en een link naar de video’s 

Daar loop je dan

Op een willekeurige donderdagmiddag loop je door de Oude Oosterstraat en wordt er gevraagd of je met een muzikale koffer wil gaan lopen. Wat? Daar loop je dan met je roze ballonnen, een muzikale koffer in je andere hand en een ‘awkward’ ontmoeting met een wildvreemde jongen. Oh ja, Rochus pakt z’n trompet en speelt een serenade voor je.

Je kunt natuurlijk ook relaxed gaan zitten, naar de muziek luisteren en een sigaretje opsteken. Het is een vreemde gewaarwording: de muziek uit je koffer, de camera en de trompet. Voorbijgangers kijken, blijven staan of gaan juist sneller lopen.

It Erfskip

Rochus Aust bracht het bezoek aan de Oude Oosterstraat om It Erfskip uit te zwaaien. It Erfskip is een social design lab waar souvenirs voor Culturele Hoofdstad worden ontwikkeld. Het lab zat in de Oude Oosterstraat, maar gaat nu op tournee door de provincie. De Oude Oosterstraat gaat nu mee in de koffer, als souvenir, als blijvende en tastbare herinnering.

Een koffer vol beelden en verhalen

In beeld, film en foto, nemen we de reizen mee naar huis. Ik realiseer me dat de mooiste souvenirs in mijn hoofd zitten. Het bizarre gesprek met een dronken Rus, dat moest echt met handen en voeten, maar ik heb me toch gelachen. Of de eenzame gitarist op Corsica. Hij speelde net of stond ‘ie in de volle grote zaal van Neushoorn. Prachtig, van mij mocht ‘ie zo naar Liet. De vele souvenirs neem ik mee in mijn mentale koffer. Groot voordeel, je hoeft daarvoor nooit bij te betalen op Schiphol.

Natuurlijk stop ik ook tastbare souvenirs in mijn koffer. Lavendel uit de Provence, de specifieke kruidenmengsels van de Balkan. In Barcelona kocht ik een zijden sjaal van een lokale kunstenares die zich liet inspireren door de mozaïeken van Gaudí. Als ik de sjaal draag denk ik altijd aan het gesprek over historie van Gaudí en het verder ontwikkelen door de nieuwe kunstenaars en ambachtslieden. Een mooi souvenir, een mooi gegeven, want die Sagrada Familia is ook nog lang niet af.

Wat stop jij in jouw koffer

Wat is jouw souvenir, jouw herinnering, aan een mooie vakantie of reis? Wat zit er in jouw koffer als je terugkomt van vakantie en met welk hilarisch of ontroerend verhaal?

We kunnen het ook omdraaien. Leeuwarden is volgend jaar Culturele Hoofdstad van Europa en de bezoekers zullen souvenirs mee willen nemen naar huis. Wat zou jij de mensen mee willen geven? Wat zou jouw persoonlijke ‘suitcased souvenir’ zijn voor onze bezoekers?

PIETRICK VEENSTRA