Met kunstenaar Dick Visser aan de keukentafel

In Interview, Kunst & Cultuur by Mariëlle Vos

Door Mariëlle Vos

Op een zonnige donderdagochtend zit ik bij Dick Visser, beeldend kunstenaar uit Sneek, aan de keukentafel met een kop handgemalen koffie. Zijn werk en verhaal inspireert me. Hoe hij maatschappelijke thema’s in ruimtelijk werk verbeeldt en hoe hij na jaren werkzaam te zijn geweest in de zakelijke dienstverlening de stap zette om als beeldend kunstenaar verder te gaan. Wat drijft hem en wat zorgde ervoor dat hij voor het kunstenaarschap koos? Ik stelde hem de vraag: waarom maak je werk? Wat volgde was een kennismaking met de ontdekkingen en worstelingen in het creatieve proces van deze kunstenaar.

“Als kind was ik al veel aan het tekenen. In de weer met de potloden uit de tekendoos, Oost-Indisch inkt, houtskool en ander materiaal,” vertelt Dick. En bij deze tekeningen bleef het voor een lange periode. Hij koos voor een zekere toekomst, zoals hij dat zelf verwoordt. Invloeden vanuit de opvoeding en zijn sociale omgeving zorgden ervoor dat hij het beeldend werken liet rusten en werkzaam werd in de zakelijke dienstverlening. “Ik had een andere kijk dan de rest in deze sector. Wanneer mensen net gewend waren aan een vernieuwing, was ik alweer bezig met het volgende idee.” Zijn creativiteit kon hij niet kwijt in het werk. Daarom zette hij de stap om een eigen wijnbedrijf/proeflokaal te beginnen en volgde daarnaast een schildercursus. Maar dit was nog niet wat hij zocht. “Een schilderij blijft een plat beeld. Met schilderen kon ik mijn ideeën niet verbeelden.” Hij had een laatste zetje in de rug nodig en die kwam uiteindelijk uit zijn sociale kring. “Een goede vriendin raadde mij aan om aan de slag te gaan met al die ideeën.” Maar bij een wijze raad alleen bleef het niet. Zonder hier kennis van te hebben genomen, gaf zij Dick op voor het Paradepaadje Kunst- en Cultuurroute. “Ik keek op de website en opeens stond mijn naam daarbij.” En zo was daar een deadline voor het beeldende werk. De stap was gezet.

foto Erikjan Koopmans

Foto: Erikjan Koopmans

Actuele en maatschappelijke thema’s spelen een grote rol in het werk van Dick. Het werk Fukushima Flowers maakte hij bijvoorbeeld naar aanleiding van de recentelijke kernramp. “De regelknoppen van de gasflessen kwam ik tegen in de kringloop. Hier wilde ik iets mee doen, maar wat?” Na het zien van beelden van door straling gemuteerde bloemen legde hij de visuele link met de regelknoppen als materiaal voor een beeldend werk. Deze werkwijze is kenmerkend voor deze kunstenaar. De combinatie van het zoeken naar materiaal in de kringloop en het verdiepen in deze thema’s. “Ik verslind vele boeken. Het zijn geen romans, maar non-fictie boeken.” Dick heeft kennis van de thema’s die hij aansnijdt. Hij weet waar zijn werk over gaat. Voor een buitenstaander kunnen dit losstaande onderwerpen lijken, maar voor hem is dit niet het geval. “Het is allemaal onderdeel van een bewustwording. Het
is mijn eigen worsteling met het relatief luxe leven zoals we dat nu kennen.” Dat dit leven wringt, is terug te zien in zijn werk. Het opzeggen van een tv-abonnement, een jaar lang geen kleding kopen en een primitief leven ervaren door een verblijf in een blokhut worden op die manier onderdeel van het werkproces. “Uiteindelijk is het kunstwerk ook een onderdeel van het proces”, concludeert hij.

Sinds kort gaat hij de samenwerking aan met fotograaf Erikjan Koopmans, een bekende van vroeger. Koopmans plaatste Invasion of the Ploppers, werk over tolerantie voor mensen met een andere achtergrond, in foto’s van stedelijk en landelijk gebied. Zowel de foto’s als het ruimtelijke werk werden tentoongesteld. En er zijn meer plannen voor samenwerking tussen beiden. “Er is het idee om met spullen uit de kringloop een enscenering te maken in het bos, hier een foto van te maken en daarna de spullen weer terug te brengen. De foto is dan het eigenlijke werk.” Of Dick zich met deze samenwerking naar het platte vlak begeeft of misschien richting de performance kunst gaat, is een interessante vraag.

foto Marielle Vos

Foto: Mariëlle Vos

Na ons gesprek aan de keukentafel lopen we vanuit de tuin door het oude atelier naar zijn huidige werkplek. Van een tuinhuisje naar een groot atelier. De ruimte is nog onder constructie, maar de ideeën zijn bijna klaar. Ruimte voor een proeflokaal of voor een artist in residence. Voorlopig staan exposities op de agenda, maar een artist in residence zou daar wel bij mogen. Het werk van Dick is deze zomer op diverse plekken te bezichtigen. Een nieuw werk, Waterpraters, wat nog onder constructie in zijn atelier staat, is begin deze zomer te zien op het festival Oord in Emmeloord en het mystieke en poëtische werk Nachtparels is begin mei te zien op het Kunstfestival Pingjum. Esthetisch en kritisch werk, gemaakt door een kunstenaar die inspireert in zowel beeld als verhaal.