Kurt en z’n sokkie

In Column by Sierd van der Bij

Door Sierd van der Bij

De vorige keer deelde ik een filmpje met jullie, lieve lezers. Nu kan ik het heel goed begrijpen dat dit filmpje maar door een aantal van jullie is bekeken. Spotify op pauze, andere YouTube filmpjes uit zetten, wat een gedoe. Neem dan nu toch even de moeite om het volgende filmpje te bekijken en vooral ook eens goed naar de tekst te luisteren.

 

Dit is dus Afrikaans. Afrikaanser dan Jack Parow en Afrikaanser nog dan het eerste huisje dat onder de vlag van de VOC in Kaapstad gebouwd is. Kurt Darren. Wat Jan Smit voor ons is, dat is Kurt Darren nog niet eens voor Afrikaners. Kurt Darren is veel meer dan dat. Kurt is gewoon Kurt, voor vele dames in Zuid-Afrika een melange van sterke leeuwen, ongezouten biltong en Griekse goden zonder borsthaar. Je tipt er niet aan. Kurt Darren is een van de uithangborden van de Boeremusiek, een genre wat toevallig genoeg enorm riekt naar ons eigen Hollandstalig.

Een aantal jaren geleden kwam het nog wel eens zo uit dat je mij op een Hollandstalige avond kon vinden. Armen van links naar rechts, meezingen en een glas bier de lucht in gooien. In Burdaard wisten we soms niet beter. Mooi om te zien is dat het dan wel, dat ze hier wat dat betreft ook niet veel beters kennen. Ik zit zo gek nog niet. De afgelopen Jaarwisseling stond voor mij in het teken van Boeremusiek en Sokkie Sokkie. Pardon? Sokkie Sokkie. Dit is de dans die je in het filmpje van Kurt ziet. Een soort walsje dat je in je dorpshuis tegen kunt komen, maar ook alleen bij een Hollandse avond voor ouderen. Hier kan het heel goed zijn dat je 18-jarige buurman deze dans ook mastert. De klokt tikte 2014 en Sierd was met een iets oudere vrouw de Sokkie Sokkie aan het dansen in een gehucht ergens aan de Indische Oceaan, Kleinbrakrivier. Daar wisten ze niet beter, dus waarom zou ik beter moeten weten.

Mooi is het wel, die Boeremusiek. Sterker nog, ik denk dat ik hier wel wat mee kan binnen de Mienskip. Laten we wel wezen. We kunnen wel net doen alsof wij in Leeuwarden en omgeving de neusjes graag hoog houden. Noordelijk Film Festival hier, Culturele Hoofdstad daar, allemaal leuk en aardig, maar een steenworp de provincie in en we staan in een feesttent naar Henk Wijngaard te luisteren. En wat zingt hij? Juist: