“Y’all don’t seem like looking for drugs’

In Column by Redactie

Door Iris Bos

Waar het in Nederland de afgelopen weken vooral over Zwarte Piet ging, stond de Amerikaanse media in het teken van de midterm elections. Twee weken geleden gingen de Amerikanen naar de stembus om te stemmen voor een nieuw deel van het Congres. Om de twee jaar wordt de Senaat en een derde van het Huis van Afgevaardigden opnieuw gekozen.

Er werd echter niet alleen op nationaal niveau gestemd. Zo ben ik de afgelopen maanden als fellow druk bezig geweest voor de Democratic Party in South Carolina. Het was na vier jaar tijd om te stemmen voor onder andere een nieuwe governor, dus hoogste tijd om stappen te maken in deze staat die wordt bestuurd door de Grand Old Party. Bij een campagne helpen bestaat vooral uit drie dingen: data invoeren (data entry), heel veel mensen bellen (phone banking) en het belangrijkst: de straat op en langs de deuren gaan (canvassing). Dat is wat ik dan ook vele middagen heb gedaan. Met een clipboard en flyers in de hand bij tientallen mensen aanbellen en hen overtuigen te gaan stemmen.

Canvassing brengt je langs vele verschillende buurten. Ik belde aan bij huizen die makkelijk door kunnen gaan als kasteel, maar was ook in buurten waar ik niet alleen over straat kan. Zo liep ik twee weken voor de verkiezingen samen met een andere fellow in een buurt bij Two Notch Rd, niet bepaald de meest veilige wijk. Een politieauto was al een paar keer langsgereden, voordat deze eindelijk stopte. ‘I just wanted to check on y’all. I don’t want to discriminate, but the only white people I see in this neighborhood are hookers or people looking for drugs. You girls don’t fit the descriptions.’

De Democratic Party is zowel op nationaal niveau als in South Carolina niet in haar missie geslaagd. De week van de verkiezingen was ik in Washington, DC. Samen met de BKB Academie heb ik vele partijen bezocht die op een of andere manier bij de verkiezingen betrokken zijn: adviesbureaus, denktanks, nieuwsbureaus en correspondenten. Allen kwamen met dezelfde conclusie: het wordt een slecht jaar voor de Democraten.

Dit bleek de keiharde waarheid op election day, waar we ’s avonds in een politiek café de uitslag keken. De Republikeinen wonnen de meerderheid in de Senaat met een groter percentage dan iedereen had gedacht. Waar mijn aandacht natuurlijk vooral naar uitging, was de uitslag in South Carolina. Ook die bleek slechter dan verwacht. Op één na zijn posities waarvoor werd gestemd naar de Republikeinen gegaan.

Een dag na de verkiezingen waren alle pijlen echter alweer gericht op 2016. Wanneer gaat Hillary Clinton zich kandidaat stellen? En wie wordt de kandidaat van de Republikeinse Partij? We zullen het allemaal zien. Wat ik in ieder geval weet is dat campagne voeren verslavend is. En dat ik er in 2016 heel graag weer bij wil zijn.