“Juist die underground-zaaltjes hebben wat.”

In Interviews by Lotte Knoppien

Door Lotte Knoppien

Amper twee maanden aan het werk als redacteur bij 3VOOR12/Friesland en toen al gepromoveerd tot hoofdredacteur. Na ruim tweeëneenhalf jaar heeft hij het stokje inmiddels overgedragen aan twee nieuwe enthousiastelingen. Schrijven doet Niels Lahuis (27) nog steeds wel, maar dan voor media als OOR, Musicmaker en het Friese blad De Moanne. ‘Ik ben de klassieke popjournalist,’ zegt hij zelf. ‘Muziek vind ik te gek, maar zelf spelen kan ik niet.’ Ik sprak hem op een koude zondagavond in Paddy O’Ryan over zijn ambities én zijn kijk op muziek in Leeuwarden en Friesland.

Waarom 3VOOR12/Friesland?lahuis2

‘Één van mijn grootste hobby’s is muziek en het leek me een goed idee om dat te combineren met iets anders dat ik leuk vind: schrijven. Met de gedachte dat ik er toch nooit tussen zou komen, stuurde ik een mailtje naar de toenmalige hoofdredacteur Peter Dijkstra. Heel officieel, allemaal. Ik begon die mail met ‘Geachte heer Dijkstra’, nog niet wetende dat hij maar twee jaar ouder is dan ik. Daarna ging het eigenlijk heel snel en voordat ik het wist was ik hoofdredacteur. Het is een hele goede springplank voor me geweest.’

Bij 3voor12 ging het natuurlijk veel over de Friese popcultuur. Wat is jou daaraan opgevallen?

‘Vorig jaar zijn we in Friesland eigenlijk overspoeld met heel veel goeie bandjes. Bijvoorbeeld When we are Wild, The Future’s Dust, DIFF en Sväva. Nu zijn vooral de laatste twee nog actief en komen er momenteel weinig andere artiesten en bands op. Yuko Yuko timmert nu trouwens wel aardig aan de weg. Daar zit nog veel meer in, als je het mij vraagt. Ik ben heel benieuwd hoe hij zich gaat ontwikkelen. Overigens vind ik dat we DIFF niet meer ‘die Friese band’ mogen noemen, ze zijn veel meer dan dat. Ze maken Amerikaans klinkende muziek met landelijke potentie.’

Nu spelen die bands die je opnoemt nog in Podium Asteriks en Poppodium Romein, maar je kent ook de plannen voor het Harmoniekwartier. Is er in Leeuwarden markt voor zo’n nieuwe poptempel?

‘Ik hoop het, maar ik vind het wel zonde. Juist die oude, underground-achtige zaaltjes hebben wat. Die hebben sfeer. Als ik in Vera in Groningen kom, besef ik me dat Kurt Cobain, Eddie Vedder en Bono daar nog gespeeld hebben als jonge puistenkoppies. En het oude Tivoli in Utrecht, met die lange en beetje smerige gang. Het podium dat daar van ellende aan elkaar hangt. Nu staat er een splinternieuw pand, maar ik vind het niks aan.

Het zou zonde zijn als hier in Leeuwarden die plekken verdwijnen, maar het belangrijkste is dat er plek blijft voor jong talent en onontdekte bandjes.’

En in het kader van Culturele Hoofdstad 2018?

‘Het is logisch dat er daarom nu veel gebeurd op cultureel gebied. Dat is heel mooi, want Leeuwarden is daardoor een stuk leuker geworden. Voordat ik hier naartoe verhuisde, zei ik altijd dat ik nooit in Leeuwarden zou willen wonen. Nu heb ik wel eens spijt dat ik het niet eerder heb gedaan. Toch heeft het niet die status van studentenstad als Groningen of Amsterdam. Het zou mooi zijn als CH2018 bijdraagt aan de ontwikkeling van onze stad als bruisende studentenstad, maar dat hangt ook af van wat er ná 2018 gebeurt. De plannen voor dat jaar en de aanloop er naartoe zijn groots en ambitieus, maar ik hoop dat we het na die tijd ook vol kunnen houden.’

Waar ben jij zelf in 2018?

‘Ik doe wat er op mijn pad komt, dus dat weet ik niet. Ik weet wel dat Leeuwarden niet mijn eindstation is. Als ik bijvoorbeeld door Groningen fiets, dan verschijnt er zomaar een lach op mijn gezicht. Ik weet niet waarom, maar het voelt daar anders. Leeuwarden is net een dorp, waar iedereen elkaar kent. Dat kan leuk zijn, maar ik vind het soms ook heel irritant. Vooral het vele geroddel, ik laat liever mensen in hun waarde. Laat mensen zichzelf zijn en hun eigen koers bepalen. Als er wat voorbij komt in Amsterdam of misschien zelfs Engeland, dan kan het zomaar zijn dat ik vertrek.’


Lotte KnoppienLotte (28) is iemand die eigenlijk alles leuk vindt. Van theater tot rugby, van yoga tot boeken lezen en van festivals bezoeken tot katten aaien. Met een passie voor geschiedenis, schrijven en Liwwadden. Afgestudeerd in de communicatie en nu werkzaam als marketingmedewerker. Voor MNSKP schrijft ze eens in de drie weken over alledaagse onderwerpen, onderwerpen die voor mensen uit 058 herkenbaar zijn.