Maaike Andrews: “Foto’s met een open einde.”

In Fotografie, Interview by Josan Annabel

Door Josan Annabel
Foto’s door Maaike Andrews

Maaike Andrews, geboren in Lippenhuizen, kwam als zeventienjarige in Leeuwarden wonen als kraker. Inmiddels is ze 31 jaar, moeder en fotografe. En de vrouw die net het terras waar ik zit voorbij loopt en schaamteloos een foto maakt van een schaduw. Ze schuift aan. We hebben het over het myspace tijdperk, de profielfoto’s die het begin waren van haar carrière als fotograaf en haar werk in combinatie met het moederschap. Een vrouw bedreven in geënsceneerde fotografie, maar die niet houdt van plannen.

maaike

Maaike Andrews, zelfportret

Wat bracht je op het idee om te fotograferen?
“Tijdens mijn studie Grafische Vormgeving in Drachten kwam ik al wel wat meer in aanraking met fotografie. In het Myspace tijdperk-, ken je dat nog?” Ja dat ken ik nog, maar ik was meer een Partyflocker. “Ik maakte toen foto’s van mezelf met de zelfontspanner, een beetje geënsceneerd, mijn camera vast tussen kussentjes, want ik had nog geen statief. Ik ging zitten voor de muur en richtte mijn bureaulampje op mijn gezicht en zo rolde ik er een beetje in. Zo werd ik gevraagd om foto’s te maken van vriendinnetjes, en daar weer vriendinnetjes van en zo kwam ik erachter dat dit wel echt was wat ik leuk vind om te doen.”

zonde

[Vrij werk. Thema: “zonde”]

Ben je iemand die geënsceneerd te werk gaat of het liever de vrije loop geeft?
“Ik heb vaak wel een plan. Dat kan iets zijn met witte bloemen of een vis, maar meer dan dat is het niet. Ik werk vanuit daar verder. Ik werk graag met kleuren en vormen. Het loopt soms zo dat ik ineens een foto schiet wat helemaal niet de bedoeling was, maar met een beter resultaat dan het beeld dat ik in m’n hoofd had.”

Wat beïnvloed je werk als fotograaf? Laat je je wel eens leiden door bepaalde regels, verwachtingen of actualiteiten?
“Ik laat me wel beïnvloeden door hedendaagse dingen. Misschien dat het goedziend oog het wel ziet, maar iemand met een oppervlakkig oog niet. Ik vind rebelleren leuk, maar ik houd het wel graag verstopt.”

Welke fotografen inspireren je?
“David LaChapelle, hij doet altijd wat ik graag wil doen. Volle beelden, er gebeurt veel maar er zit vaak een subtiele tint in wat voor veel meer staat dan alleen de foto zelf. Dat prikkelt. De contrasten van sprookjes en een “clean” beeld met een lugubere tint. Dat vind ik mooi om te zien. Niet alleen David LaChapelle inspireert me. Dat is het ‘m juist. Ik adoreer niet één iemand. Maar juist zo veel fotografen in diverse genres! Ik leer van vele fotografen: Erwin Olaf, Fotofloor, Kirsty Mitchell, Ellen von Unwerth, Gregory Crewdson, Juha Arvid Helminen.”

Hoe vind je het om je oude werk terug te zien?
“Als ik kijk naar mijn oude werk? Niet zo. Voor wat ik toen wist, wat ik aan materiaal/apparatuur had of de kennis die ik toen nog niet had, heb ik mezelf er redelijk vanaf gemaakt.”

We leven in een periode waarin iedereen snel, kwalitatief een goede foto kan maken, maar wanneer ben je volgens jou een professionele fotograaf?
“Niet! Ik denk dat je daar niet een bepaalde stempel op kan drukken. Dat heeft misschien met een bepaalde status van werk te maken, wat je ermee doet. Iemand kan een diploma hebben als fotograaf maar foto’s van degene zonder diploma kunnen wel tien keer vetter zijn.”

modelmaaike2

 

“Het draait tegenwoordig enorm om hoe je jezelf profileert.”

 

Wat is voor jou de essentie om een fotograaf te zijn in de 21e eeuw?
“Je ziet tegenwoordig alles, en iedereen ziet alles van jou. Iets nieuws bedenken is lastig in deze tijd. Het is vaak een kwestie van geluk. Op Instagram is nu iedereen een storyteller. De verhoudingen vind ik wel raar: iemand kan meer dan 10.000 volgers hebben en dan vraag je je af waarom een nieuw talent uit Alkmaar met 300 volgers en heule vette foto’s dit niet heeft. Het draait enorm om hoe je jezelf profileert.”

Heb je een voorkeur als het gaat om de digitale of analoge fotografie?
Ik kijk niet zo naar de techniek, ik weet hoe een camera werkt. Ik laat het moment zijn werk doen en ik heb veel aan de nabewerking. Ik vind het enorm knap als je als fotograaf alles kan doen op één beeld, aldus, analoog.” Dus toch wel een voorstander van de digitale techniek? “Ja, dat wel.”

vrijmaaike

[Vrij werk. Thema: Irene van der Meijs – Reclamefotografie]

Waarin vind jij je passie binnen fotografie?
“Dingen zien. Ik heb niet echt een passie in fotografie, dat zit meer in het delen van mijn visie op de wereld.”

Hoe combineer jij het moederschap met je werk als fotografe? inspireert het je?
“Ja, dat is wel lastig. Ik haal er niet bepaald inspiratie uit. Het moederschap heeft mij enorm veranderd als mens in het streven naar perfectie; alles goed willen doen. Wat ik eigenlijk met fotografie niet doe. Daarom is het fijn om er af en toe op uit te stappen met een camera en het perfecte los te laten.”

“Waardering krijgen van mensen die je inspireren, vind ik het grootste compliment.”

 
Wat is het grootste compliment wat ooit iemand je heeft gegeven over je werk?
“Toch wel een fotograaf uit Finland. Die heb ik ontdekt op Instagram en waar ik ook een foto van heb gekocht. Hij nam vervolgens ongevraagd de tijd om mijn foto’s te bekijken en had een reactie geplaatst. Als je waardering krijgt van mensen die je inspireren, dat zie ik als een compliment.”

modelmaaike

Is er volgens jou nog een taboe in de wereld van fotografie?
“Nee, absoluut niet. Dat moet ook niet kunnen, in geen enkel beroep in de kunstsector, dat moet niet mogen. Hoe groter het taboe, hoe interessanter het is om er juist wel mee aan de slag te gaan.”

Waar sta jij als fotograaf over 10 jaar?
“Haha, geen idee. Ja, lekker luchtig, net als de foto’s een open einde: we zien het wel. Het komt zo als het komt. Er zit geen druk achter. Zodra iets routinematig wordt, ben ik er al snel klaar mee.”


Meer zien? Volg Maaike Andrews op haar Facebookpagina voor meer foto’s.