Het groeiende succes van vijf jaar Heksenhamer

In Interviews, Muziek by Elke VerwoerdLeave a Comment

Het was op de terugweg van Litouwen naar Leeuwarden dat er tussen de oprichters van Heksenhamer een “creatieve verliefdheid” ontstond. Laurens van der Meulen werd gevraagd om voor een uitwisselingsproject op te treden in de Baltische staat, maar de zangeres van z’n band werd ziek. “Ik moest snel een oplossing vinden en vond dat de zang ook wel op toetsen kon. Zo vroeg ik Douwe Dijkstra een week voor vertrek of hij mee wilde en de toetsen wilde doen. Toetsen spelen kon ‘ie niet, maar hij was direct enthousiast en ging mee.”

Op de terugreis ontstonden er ideeën om meer te gaan samen werken en krachten te bundelen. Inmiddels bestaat het collectief Heksenhamer, gevormd door Douwe Dijkstra (Douwe Dijkstra en de sneue vertoning, Skeve Hindoe), Adriaan Groffen (Sytse Sneekweek en ‘de sneue vertoning’ naast Douwe Dijkstra, Skeve Hindoe), Laurens van der Meulen (Hilbrandt) en Emiel Joormann (Willie Darktrousers), al vijf jaar en wordt dit aankomende vrijdag uitgebreid gevierd in Podium Asteriks. Maar wat is Heksenhamer nu precies, waarin vinden de vier mannen elkaar en wat waren de diepte- en hoogtepunten van de afgelopen jaren?

Heksenhamer als platenlabel

Op hun kantoor in de Westerkerk – oude poppodium Romein – pruttelt de koffie op een druilerige vrijdagmiddag. Het is de plek waar het viertal kantoor houdt en repeteert in een ruimte op de eerste verdieping.

Laurens: “We noemen ons een kunstenaarscollectief, maar je kunt Heksenhamer ook zien als een soort ‘platenlabel’ waar we alle vier met onze acts onder vallen. Enerzijds omdat het gewoon tactisch is. We kunnen releases zo beter op elkaar afstemmen en producties regelen.”

“Heksenhamer is ook een stichting”, vult Adriaan aan, “waarmee we grotere projecten kunnen doen en subsidies kunnen aanvragen. Hiernaast maakt zo een label het product ook veel sterker. We worden nu ook als collectief voor producties gevraagd bijvoorbeeld, of Heksenhamer de muziek wil verzorgen. Dan schrijven we er een plan voor en stemmen we met elkaar af wie wat op zich neemt.”

Doorbreken van de conservatieve popmuziek

De muziek van de vier mannen is vaak wat absurdistisch, met regelmaat schrijnend hilarisch en soms ronduit pijnlijk, op een prettige manier. Het publiek in eerste instantie op een dwaalspoor zetten hebben ze tot een kunst weten te verheffen.

Laurens: “De popmuziek is eigenlijk een heel conservatieve wereld. Wat je vaak ziet is: men pakt een genre, schrijft in het Engels er een tekst op en vaak resulteert dat in een kopie van wat er al was. Dat lees je dan ook vaak in recensies terug: het is een mix van die band en die band, heeft weer invloeden daarvan, et cetera. Het gaat heel erg om de vorm. Wij vonden elkaar niet zozeer in de vorm, maar juist op de inhoud. Die inhoudelijke stijl is wat Heksenhamer ook kenmerkt.”

Het ging niet altijd over rozen om uit die conservatieve wereld te stappen. “Het gaat nu beter”, vertelt Douwe, “maar in het begin was het wel glad ijs: zoekend naar de juiste koers. Het is wel ‘anders’ wat we maken, daar moet het publiek toch aan wennen. Pas na drie jaar had ik het idee dat we echt konden oogsten.”

Adriaan: “Oerol, Noorderzon, Zwarte Cross en het theaterstuk Grutte Pier – De Bezinning kwamen allemaal voorbij. De bekendheid van Heksenhamer groeide, waardoor er ook gericht naar ons werd gevraagd.”

[Hilbrandt | Foto: Tiffany Peters]

Groei

Die ervaringen zorgden ook voor een kwaliteitsverbetering. Adriaan: “Qua stijl lijkt het misschien prutserig, maar er is juist heel erg over nagedacht.” Met Douwe Dijkstra en de sneue vertoning touren Douwe en Adriaan door het land. Nummers die gaan over sterven en de dood in de context van de immense sleur van het dorpse leven vertalen zich tot aan de ‘tourbus’: een zwart gespoten oude Volkswagen Polo met twee vlaggetjes voorop en een doodskist achterin “gesponsord door een ambachtelijke kistenmaker die we tegenkwamen op een uitvaartbeurs”, die half uit de auto hangt en gevuld is met hun apparatuur. Alleen dat al trekt veel aandacht. “We zijn wel wat guerilla-minded, ja.” Even wordt er gelachen, terugdenkend aan de kameel die ze met HET VATICAAN hadden gehuurd voor een optreden in Poppodium Romein. Een kameel, omdat die goedkoper was dan een olifant. “Met die band probeerden we iedere show iets te doen waarmee we de krant konden halen. Het was een soort onderzoek naar de media.”

[Douwe Dijkstra en de sneue vertoning]

Hut op de hei

Waren er dan ook uitdagingen de afgelopen vijf jaar? Weer wordt er gelachen. “Jaaahaa,” knikt Douwe. “Kunnen we dat wel vertellen..?” vraagt Adriaan. Even denkt Douwe na. “Jaaaa, kan wel, kan wel. Nou. …We hadden natuurlijk allemaal onze ideeën en dromen en wensen, alleen die hadden we dus drie jaar lang níet naar elkaar uitgesproken.” Laurens: “Dus we raakten wat geïrriteerd en kregen ruzie.” Douwe: “Toen dachten we: grote bedrijven doen het met managementteams en een coach, nou, dan doen wij dat ook. We gaan in groepstherapie. En zo hebben we in de spreekwoordelijke hut op de hei het allemaal op tafel gegooid met hulp van een coach. Dat heeft wel heel erg geholpen in hoe we goed met elkaar kunnen werken op een manier die ook werkbaar is voor iedereen.”

Wat was dan het absolute hoogtepunt van de afgelopen vijf jaar? Douwe: “Pfoe… SWALK in 2014 in het kader van het Fryske Boek. Toen voeren we met Heksenhamer tien dagen mee op een groot theaterschip door Friesland. Het was onze eerste grotere opdracht. Dat was echt een te gekke ervaring.”

De lange adem

Alle vier studeerden ze op de Academie voor Popcultuur en werken inmiddels als ZZP’er in de muziek- en theaterwereld. In toch een turbulente sector niet geheel vanzelfsprekend. Wat is dan het succes?

Adriaan: “Ik denk dat de kracht ergens zit in dat we geen enorme druk zetten op successen. We hebben wel ambities natuurlijk, maar zetten in op de lange adem, niet het snelle succes.”

Douwe: “Uiteindelijk gaat het er volgens mij om dat je put uit je eigen creatieve bronnen en de connectie van binnenuit maakt om tot nieuwe dingen te komen.”

Over hun verjaardagsfeest aanstaande vrijdag willen ze nog niet al te veel verklappen. Wel laten ze enthousiast hun net gemaakte ‘reclamefilmpje’ zien. Dat het een verrassend krankzinnige avond wordt is wel gegarandeerd.