Gastblog > #allemannenhandinhand óók om deze reden

In Actueel, Gastblog by Redactie

Door Maarten van den Nieuwenhof-Schilstra
Foto boven: Helena Fotografie

Heel Nederland loopt vandaag hand in hand tegen homohaat. Het doet me goed om te zien dat het hele land opstaat tegen haat jegens de roze medemens. Het geeft me hoop dat er in de samenleving genoeg aandacht is om verdere stappen te zetten in de emancipatie van de LHBTI-gemeenschap. En ook al voel ik mij in het dagelijks leven niet direct deel van die groep, ben ik dat natuurlijk wel.

Gebruik mij niet als excuus

Het is mooi om te zien dat zelfs de boze PVV-stemmer achter de roze burger lijkt te staan. Al schiet dat me vandaag een paar keer in het verkeerde keelgat. Want gebruik mij alsjeblieft niet als excuus om je haat voor Marokkanen te verantwoorden. Aan hen zeg ik: trek hier lering uit, haat en geweld zijn nooit goed. Saillant detail is overigens dat Wilders samen met het CDA het LHBTI-akkoord vlak voor de verkiezingen niet heeft willen ondertekenen. Misschien is de reden voor Wilders geweest dat hij de beveiliging voor het tekenmoment bij COC Nederland financieel niet heeft kunnen opbrengen, of dat hij zijn bewakers niet vertrouwde. Wat de reden ook was, gebruik homohaat niet als excuus om Marokkanen nog verder te demoniseren. Naar mijn mening waren dit bovenal kansarme, slecht opgevoede jongeren. Laten we het daar voor nu bij houden.

Ik wil dit sowieso even graag gezegd hebben, maar het is niet de hoofdreden waarom ik nu in de pen klim. Het is mij namelijk duidelijk dat ieder van jullie het geweld van afgelopen weekend afkeurt. Evenals de verwensingen die ook Daan en ik af en toe nog naar ons hoofd geslingerd krijgen, ook ‘gewoon’ in ús stadsje. Ik hoef jullie niet te vragen of te benadrukken dit af te keuren. Het is iets anders waar ik een roze spotlicht op wil zetten.

Zo gelijk zijn onze rechten niet

Nederland heeft lang bekend gestaan als een van de meest vooruitstrevende landen op het gebied van homorechten. In 2001 was Nederland het eerste land ter wereld dat het homohuwelijk mogelijk maakte. Ik kan het me nog goed herinneren wat dat met me deed, als puber die op het punt stond uit de kast te komen. De homo-emancipatie leek af.

En het leek inderdaad zo dat het toen klaar was. Dat was omdat tot 1971 homoseksualiteit in Nederland in meer of mindere mate strafbaar was. De homobeweging had het homohuwelijk bereikt en daarmee leek de strijd gestreden. Maar mijn generatie is opgegroeid in een samenleving met gelijke rechten voor homo’s. En nu ik ouder word, en na mijn homohuwelijk met Daan het roze ouderschap wellicht de volgende stap is, kom ik de beperkingen aan onze rechten tegen.

Dit wordt allereerst duidelijk in de documentaire die Wenspapa’s Dennis en Lody volgt. Germaine, de nicht van Lody, bood aan een kindje te dragen voor hen, maar gaf aan liever zelf niet de eicel te willen leveren. Het is in Nederland voor homostellen niet mogelijk om met behulp van hoogtechnologisch draagmoederschap – draagmoederschap waarbij een donoreicel bevrucht wordt door middel van IVF – een kind te krijgen. Gelukkig is er door de media aandacht rondom deze documentaire een belletje gaan rinkelen bij de medisch-ethische commissie die hier verandering in kan brengen. Het VUmc heeft hiernaast aangegeven in Nederland als eerste te zullen starten met IVF-behandelingen voor homostellen.

Twee dagen ouderschapsverlof voor homoseksuele stellen

Er is dus weer een mijlpaal bereikt. Maar er dient zich een volgend strijdpunt aan: rechtvaardig ouderschapsverlof voor roze ouders. Als Dennis en Lody straks ouder worden hebben zij recht op slechts twee dagen verlof. Voor hen sámen. Dat is natuurlijk niet genoeg. Een pasgeboren kind heeft tijd nodig om zich te hechten aan zijn ouders. Dat gaat niet in twee dagen.

Er is natuurlijk de optie dat Germaine het kind bij de geboorte ter adoptie afstaat, zodat Dennis en Lody het kind direct kunnen adopteren. Daarmee krijgen zij beiden een maand adoptieverlof. Bij elkaar opgeteld vallen deze twee maanden nog steeds in het niet bij de 16 weken zwangerschaps- en bevallingsverlof die vrouwen krijgen. En daarbij komt dat als Germaine het kind ter adoptie op wil geven zij door de raad van de kinderbescherming psychisch niet in staat moet worden geacht om goed voor het kind te kunnen zorgen. Een behoorlijk heftige maatregel.

Gelijke rechten op de formatietafel

Nu is er gelukkig de stichting Meer Dan Gewenst die hier een lans voor breekt en heeft de staatscommissie Herijking Ouderschap een rapport uitgebracht waarin zij de overheid adviseert meer ruimte te bieden aan anders dan traditionele gezinsvormen. Maar het ongeluk wil dat de dag dat deze commissie het rapport wilde aanbieden aan Ard van der Steur, óók de dag was dat hij aftrad als minister van justitie. Derhalve is besloten de verkiezingen en kabinetsformatie af te wachten.

Alexander Pechtold liep vandaag met Wouter Koolmees hand in hand naar de formatietafel. Lokaal uiten Serge Hollander en Marcel Visser (VVD Leeuwarden) hun sympathie. Mark Rutte gaf aan dat de aanpak tegen homogeweld geen prioriteit zou moeten zijn bij de kabinetsformatie omdat dit sowieso prioriteit zou moeten zijn. Maar laat bovenstaande wél de formatietafel bereiken.

En daar kom ik bij de kern van mijn betoog: laat van je horen!

Dit kun je doen:
– Deel dit bericht.
– Spreek het kamerlid aan waar je op gestemd hebt op 15 maart (het is je vertegenwoordiger in het parlement).
– Mail formateur Edith Schippers en andere Kamerleden.
– Bedenk andere manieren om dit onderwerp op de formatieagenda te krijgen.

Bedankt! Namens mij, Daan en ons toekomstige, kleine, verwende en oh-zo-geliefde monster.