Fashion Night met ‘Dior and I’

In Films, Recensies by Wieke Wiersma

Door Wieke Wiersma

Wanneer de wereld in brand lijkt te staan, is het soms heel fijn om weg te dromen van de realiteit en te verpozen in een ander universum. Mode kan een poort naar zo’n andere plek zijn en een nieuwe  jurk kan zorgen dat je je een anders mens voelt. Door de  nieuwe kleuren van een seizoen lijkt alles anders. Wanneer je terug kijkt in de tijd, kun je soms voelen wat kleding heeft betekend.

Hoe de rits van Coco Chanel ervoor zorgde  dat vrouwen hun eigen kleding konden aan en uittrekken, door het gebruik van zakken hoefde men geen tas mee te nemen en letterlijk hun handen vrij hadden dus. Dat een flapperdress met al die kralen schuldig was aan die vele nachten dansen, want met zo’n jurk kun je niet anders. Als vrouwen in hun eentje konden dansen, wie durfde dan nog te beweren dat ze niet konden werken of stemmen? Of het broekpak van Marlene Dietrich dat een hele nieuwe betekenis gaf aan sexy.

Filmposter Dior and I

Filmposter Dior and I

Christian Dior was in 1947 verantwoordelijk voor ‘The new look’. Een iconische collectie met smalle tailles en prachtige uitwaaierende rokken. Een schande was het, in het na-oorlogs Europa waar alles schaars was, om rokken te maken die zoveel stof nodig hadden. Het zeer vrouwelijke beeld, met ronde schouders en glanzende materialen was een anti-oorlogscollectie. Het was een boodschap vol positivisme. Misschien is het toeval maar ‘The New Look’ is momenteel zeer actueel. In tijden van crisis; van Griekse bankroeten, ontslagen en zoveel vreselijk menselijk leed is de behoefte aan een positief geluid weer voelbaar.

Slieker organiseerde vorige week maandag een Fashion Night. De documentaire Dior and I werd vertoond; over het legendarische Parijse modehuis Dior. Bij de vertoning werd van alles rondom mode georganiseerd. Leeuwarder winkels als Klaes en Myra, Niinsky , vanGunst, ByOni en Conceptstore Johan Hemrica exposeerden hun collecties voor de winter. Parfumerie Douglas lakte je nagels in Dior kleuren, er was een DJ en veel wijn. Kortom; veel ingrediënten voor een bijzondere avond.

Dior and I toont een unieke blik in de doorgaans gesloten wereld van Modehuis Christian Dior. Het volgt, in het voorjaar van 2012, de nieuw aangestelde artistiek directeur Raf Simons die zijn eerste haute couture-collectie creëert. Waar hij precies acht weken de tijd voor heeft. De film begint bij het eerste voorzichtige idee en eindigt met het applaus bij de show. En daartussen voel je als kijker de enorme verwachtingen, de tijdsdruk. Je leeft mee met de coupeuses in de ateliers. De nachten achtereen waar men aan elkaar hangend van snoep (want van koffie ga je trillen) maar blijft borduren en naaien. En word je fan van HongBo, de man met de magische handen die inderdaad alles kan maken. De film is niet alleen een hommage aan de ateliers, maar ook een stille oproep om toch vooral deze unieke ambachten in Europa te blijven koesteren.

Screenshot uit de film Dior and I

Screenshot uit de film Dior and I

Natuurlijk is het heel eenvoudig om mode weg te zetten als oppervlakkig. Maar mode is ook een industrie, waar Dior in 2013 alleen al een omzet had van 1,42 miljard euro. De spanning tussen haute couture, als de ultieme vorm het ontwerpen van kleding waar er geen begrenzingen zijn, en de dagelijkse realiteit van het  draaiende houden van een bedrijf voel je heel goed. Dit komt echt tot uiting in een scene waar ontwerper Raf Simons de dames van het atelier dringend nodig heeft maar deze in New York blijken bij een klant. De klant bestelt per seizoen voor zo’n 350.000 euro en haar wensen gaan boven die van de ontwerper. Want zonder zulke klanten géén huis van Dior en dus geen baan voor Simons, wordt fijntjes medegedeeld.

Een ander prachtig moment is wanneer Simons voor zijn eerste show een Parijse villa van top tot teen wil bekleden met bloemen en de heren van de centen ongeveer een kleine hartverzakking krijgen. Het levert overigens een zulk beeldschoon decor op, dat wij als kijkers geëmotioneerd raakten bij het zien van kamers die bestaan uit roze rozen, of blauwe riddersporen, kamer na kamer. Ik heb nog nooit zoiets moois gezien en kan alleen maar fantaseren over hoe het geroken heeft. Volgens de bezoekers van de show rook je de bloemen al op straat.

Uit 1e haute couture show Raf Simons voor Dior

Uit 1e haute couture show Raf Simons voor Dior

Het is een fenomenale, prachtige film. Heel bijzonder hoe de bioscoopzaal steeds meer hardop begon mee te leven en zich verzuchtte bij het zien van de eindresultaten. Dat is wat mode hoort te doen. Dat is geen zo veel mogelijk voor zo weinig mogelijk. Mode is een zenuw raken en tranen laten wellen bij het zien van zoveel schoonheid in kleur en kralen. Een jurk als een kunstwerk, een jurk als het allermooiste ooit.

Wat een geweldig idee van Slieker, zo’n avond. Een mooie manier om film zo te koppelen aan wat  Leeuwarden te bieden heeft. Zo toonde het eigen label Black van Klaes en Myra de bijzondere 3D folieprints. Een bewerkelijk proces, zelf ontworpen in Leeuwarden, geproduceerd in Europa met goed verhaal over het gebruik van ecologisch katoen. En bij het verlaten van de zaal stonden daar de poppen van Hemrica, met een klokkende rok en vervaagde bloemenprint. Een beetje Parijs op het Wilhelminaplein.