Dromen in Heechterp-Schieringen

In Recensie, Theater by Alwien de Boer

[Foto boven: Florian Cats]

Wat gebeurt er als je dromen hebt die niet uitkomen omdat je toevallig in een achterstandswijk opgroeit? En wat als je helemaal geen droom hebt om na te jagen? Afgelopen zaterdag ging de voorstelling Work Work Work Work Work van Skoft & Skiep in première. Skoft & Skiep bestaat uit de drie jonge theatermakers Karel Hermans, Tatiana Pratley en Aukje Schaafsma. Voor deze voorstelling trokken ze de Leeuwarder wijk Heechterp-Schieringen in, één van de armste wijken van Nederland. Veertig bewoners van de wijk werden acteurs in een stuk over de betekenis van ‘werk’.

Liza (19) is in haar vrij tijd radio-dj. Haar radio-uitzending loopt als een rode draad door de voorstelling. In haar uitzending gaat Liza in gesprek met luisteraars die in een rap tempo allerlei kanten van de arbeidsmarkt aan bod laten komen, met vragen als: ‘wie ben je zonder werk?’, ‘hoe kijkt de samenleving tegen vrijwilligerswerk aan?’, ‘wat is participeren eigenlijk?’ en ‘hoe val je op tussen duizenden andere sollicitanten?’

Het publiek maakt kennis met een groepje hangjongeren uit de wijk. Ze ogen onverschillig. Zijn ook zeker niet van plan hun leeggedronken blikjes energy drink op te ruimen. Maar dan doet één van de jongeren zijn capuchon af en vertelt zijn verhaal. Hoe hij ooit begon op het gymnasium en nu waarschijnlijk zijn vmbo-diploma niet eens haalt. Zijn situatie en de chaos in zijn hoofd maken het onmogelijk. Ontroerend zijn ook de zwangere dames die onder een levensgroot mobiel luisteren naar het nummer van Forever Young van Alphaville. Ondertussen heeft Liza een mevrouw van de ING aan de lijn die maar door blijft ratelen over de kosten van het opvoeden van een kind.

Kippenvel was er bij Que Sera, Sera gezongen door een seniorenkoor met solo van een mooie grijze dame. ‘When I was just a little girl. I asked my mother what will I be?’ Zouden haar dromen uitgekomen zijn? Je vraagt het je meteen af. André, die van de flyer met de tatoeages, heeft een duidelijke boodschap als hij een aantal keren met zijn scootmobiel door het beeld rijdt: ‘Fuck niet met de zwakken’.

Je gaat al snel houden van al deze wijkbewoners met hun eigen verhaal, verleden en dromen. Ook van de makers trouwens die mee participeren in de voorstelling. Je kunt je heel goed voorstellen dat het maken van deze voorstelling een bijzondere ervaring moet zijn voor iedereen.

Aan het eind van de voorstelling komen alle spelers samen in een verstilde, bijna surrealistische, wachtkamer. Hier vindt een selectie plaats tussen sollicitanten. Door het stellen van bizar veel eisen waaraan de ideale werknemer tegenwoordig moet voldoen, blijft er bijna niemand over. Alle spelers lijken ergens op te wachten: een uitkering, diploma of een bakje koffie. Af en toe klinkt er een piep en is er wat beweging. Ondertussen doet een robotstofzuiger zijn werk en dat zou dan een hint kunnen zijn naar de robotisering van werk. Ook dat nog!?

Work Work Work Work Work is te zien tot en met 26 maart in Tryater aan de Oostersingel 70. Meer info en kaarten vind je op hun website.