Dogs of War – Wereldproblematiek en SM

In Evenementen, Interview, Kunst & Cultuur, Recensie, Theater by Esther Kloosterman

Door Esther Kloosterman
Foto’s door Josan Annabel

Afgelopen zondag mocht theatercollectief La Isla Bonita haar nieuwste voorstelling spelen op Welcome To The Village. Het gezelschap, vernoemd naar haar eerste voorstelling, is ontstaan op de toneelacademie in Maastricht. In de voorstelling Dogs of War spelen de vijf jonge actrices legerhonden. Tijdens hun spel combineren ze wereldproblematiek met de puppy-play-scene, een vorm van SM.

Op het podium staan hondenbenches, speeltjes en voederbakken. Het publiek wordt warmgedraaid met nummers als Who let the dogs out en Nooit wil ik mijn worsie kwijt. Dan komen er vijf vrouwen het podium opgekropen met camouflagekleding en hondenmaskers op hun hoofd. Bijzondere verschijning! Al snuffelend, kruipend en krabbend op het podium trekken ze de volledige aandacht van het publiek.

_MG_0663

Na de intro wordt verteld dat de Brabantse honden op een missie naar Israël moeten. Hier worden ze ingezet als hulphonden om tegen de Palestijnen te vechten. Er komen verschillende emoties bij de honden naar boven. De een heeft angst, de ander is genadeloos en een ander twijfelt. Er wordt fel gediscussieerd en de stormachtige emoties slaan snel om. Hierdoor is het stuk chaotisch en weet je als publiek soms niet meer waar je het moet zoeken. Er wordt met associaties gestrooid, wat meestal grappig uitpakt. Er lijkt alleen weinig verband tussen de verschillende scènes te zijn. Wel blijven de speelsters goed in hun rol, en je ziet dat zij plezier hebben in het spelen. Ietwat verward spreek ik na afloop twee meiden uit het collectief.

Hoe zijn jullie erbij gekomen om op Welcome To The Village te gaan spelen?

We zijn na ons afstudeerproject verdergegaan met de voorstelling die we hiervoor maakten, La Isla Bonita. Hiermee hebben we een tour door heel Nederland gemaakt. Zo hebben we ook in de Harmonie gespeeld. Hierdoor zijn we benaderd door Welcome To The Village. Ze vroegen of we onze eerste voorstelling op het festival wilden komen spelen. Maar we hebben voor de zomer een nieuw stuk gemaakt, dus nu spelen we Dogs of War.’

Hoe is het om hier te staan?

Erg leuk, maar ook wel een beetje spannend! Normaal spelen we in donkere zalen en nu schijnt de zon. Ook zijn er veel prikkels door de geluiden om ons heen, hier buiten. Daarnaast kopen mensen normaliter een kaartje voor onze voorstellingen. Nu is het maar hopen dat er mensen komen kijken. Gelukkig zat de tent vol publiek en waren ze ook nog eens geïnteresseerd. Dit was een mooie ervaring?’

_MG_0679

Wat willen jullie uitdragen met de voorstelling?

‘We lazen een artikel in de NRC over legerhonden die worden ingezet voor het Israëlische leger. Nederland exporteert deze honden. Hiermee brengen ze eigenlijk wapens vanuit Nederland naar Israël. Veel mensen hebben hier geen weet van. Met onze voorstelling hopen we een stukje bewustwording te creëren. Onze eerste voorstelling ging over bootvluchtelingen. Dit combineerden we in het stuk met ritmische gymnastiek. Dogs of War combineren we met de puppy-play-scene. Dit is een vorm van SM waarbij mensen het prettig vinden om een hond te spelen en gedomineerd te worden. Een machtspel waarin je een bepaalde rol aanneemt. We tonen de aard van mensen door thema’s als vooroordelen en discriminatie aan te halen, dat wordt benadrukt door die machtsverhoudingen. Daarnaast is het onderwerp legerhonden voor veel mensen een ver-van-je-bed-show, waardoor er weinig aandacht aan wordt geschonken. Aan het einde van de show komt de Egyptische hondgod Anubis langs, de schoonheid. Maar uiteindelijk blijft het hele drama onopgelost.’

La Isla Bonita vertelt het verhaal op bijzondere wijze. Dit maakt dat het publiek de aandacht erbij houdt en tegelijk gedwongen wordt na te denken. De aankleding van de voorstelling laat niets te wensen over. De speelsters vertellen je (letterlijk) de onderliggende laag in het verhaal, zonder alles voor te kauwen of antwoorden te geven. De snelle wisselingen van scènes en het chaotische spel maken wel dat het soms moeilijk te volgen is. Door de combinatie van de wereldproblematiek met de SM-maskers en uitbeeldingen twijfel je nog wel eens wat spel is en wat niet. Maar La Isla Bonita is een jong, enthousiast en origineel gezelschap dat je absoluut eens gezien moet hebben.