De tocht der tochten: de Midnightwalk in Leeuwarden

In Beleven, Stadse Zaken by Amarins Jansma

Foto’s en tekst door Amarins Jansma

Vooraf aan de Midnightwalk heb ik wel even gedacht: poeh, tien kilometer, dat is toch best wel een dingetje. De laatste keer dat ik zo’n afstand aflegde, was denk ik met de avondvierdaagse. Of misschien tijdens een uitgebreide winkelsessie. Met regelmaat wandel ik uit vrije wil, maar dan ga ik heus niet verder dan vijf kilometer. Toch had ik wel verwacht dat we de loop in maximaal 2,5 uur konden lopen: een wandeling met hier en daar een stopmoment om de bezienswaardigheden te bewonderen. Dit werd vier-en-een-half uur.

De Midnightwalk is een wandeling van tien kilometer door de stad. Je wandelt langs bijzondere plekken waar je niet zo snel komt, openbare plekken of bedrijven en instellingen die hun deuren openen voor de Midnightwalk. Je wordt verrast door kunst, cultuur en muziek. Dit wandelevenement vindt eens in de twee jaar plaats, dit jaar was de derde editie. Voor een kaartje betaal je € 10,-. De gehele opbrengst van de kaartverkoop gaat elk jaar naar een goed doel. Dit jaar was het goede doel de Weekendschool Baljée in Leeuwarden. De Weekendschool zet zich in om kinderen uit de gemeente Leeuwarden, die een extra kans verdienen, te motiveren, te inspireren en nieuwe dingen te leren. Met een uitverkochte editie met vierduizend wandelaars kan de weekendschool een bedrag van € 40.000,- in ontvangst nemen.

1

De tocht zelf (gezien de duur van de wandeling mag ik het wel een tocht noemen) startte om 21.00 uur. Vanaf 19.30 uur was je al welkom op het Wilhelminaplein onder het genot van swingende livemuziek. Voordat het startschot gegeven werd hadden we de instructie gekregen dat we als startpunt door de draaideur van het Fries Museum moesten lopen. Ja, je leest het goed. Een groep van vierduizend wandelaars moest door de minidraaideur van het Fries Museum. Ik was in ieder geval blij dat de draaifunctie was uitgeschakeld. Na twintig minuten waren we eindelijk bij de draaideur aangekomen, om na dertig seconden weer aan de andere kant van het Fries Museum te staan.

We vervolgden de wandeling door de stad, richting het Provinciehuis welke haar poorten had geopend voor de wandelaars. De route vervolgde zich verder door het centrum richting de Oosterkade, via de oude Brandweerkazerne naar theatergezelschap Tryater. Ondertussen waren we anderhalf uur verder, en slechts twee kilometer. Na een pitstop bij een pizzeria voor een biertje to go – we moesten en zouden een biertje drinken,- ging de wandeling verder. Heel wat stappen, interessante gesprekken tussen collega-wandelaars en een wildplassessie verder (ja, dat krijg je van bier) belandden we bij de hockeyclub van Leeuwarden. We vervolgden onze weg langs een mysterieus pad waar je verrast werd door heftige lichten en zombie-achtige figuren. Toen we weer in de bewoonde wereld waren, raakte ik wel een beetje vermoeid, en mocht het van mij wel ten einde komen. De wandeling ging echter nog verder door het Cambuurstadion, richting de Prinsentuin, door het Gemeentehuis, via de bioscoop Cinema om daar uiteindelijk via de nooduitgang weer naar buiten te lopen. We konden inmiddels de finish ruiken. Nog een korte wandeling door Neushoorn en daar waren we, vol blijdschap door de finish heen, rechtstreeks richting de bar van de Harmonie voor een nieuw biertje.

10

Of ik de Midnightwalk nog een keer zou lopen? Ja, die kans is best aanwezig. Het wandelen is leuk, het is gezellig om dit met een vriend of een vriendin te doen en de kans is groot kans dat je nieuwe pareltjes ontdekt in Leeuwarden. Het zou wel leuker worden als men iets vlotter door zou lopen, waardoor het meer als een walk voelen in plaats van een slentertocht. Doordat het allemaal vrij langzaam ging, waren zelfs sommige acts al gestopt en troffen we lege locaties aan. Zonde voor zowel de kunstenaars als de wandelaars. De koekjes die we kregen en het rolletje pepermunt hebben echter veel goed gemaakt. Deze kwamen als een geschenk uit de hemel.


Check hier het fotoverslag!