“Doe gewoon een zak chips kado.”

In Column by Elke Verwoerd

Door Kirsten Zinger

Het is weer die tijd van het jaar dat je een mail van Apple in je inbox hebt, of je niet een gegraveerde iPad aan wil schaffen. Voor je vader, voor kerst. Het is ten slotte maar een keer per jaar kerst, dus het mag best iets kosten. Die tijd van het jaar dat je whatsappjes krijgt van je schoonmoeder, of je nu eindelijk de datumprikker voor sinterkerst in wil vullen, die ze je twee weken geleden al stuurde. De tijd van het jaar dat je collega je blij meldt dat het vandaag misschien wel gaat sneeuwen, terwijl de trein vanmorgen al moeite had met de blaadjes op de rails. De tijd van het jaar dat ze in de VS allemaal dankbaar zijn voor wat ze hebben, om elkaar vervolgens de hersens in te slaan tijdens black friday. En al je favoriete series nemen een winterstop.

Ja, het is weer die tijd van het jaar. Vroeger, ‘toen ik klein was’, vond ik die tijd van het jaar juist dé tijd van het jaar. Met voeten als ijsklompjes thuiskomen na een schooldag, moeder die op je wacht met een kop warme chocolademelk. Je onwijs veel zorgen maken of Sinterklaas heeft gezien dat je de pepernoten van je zus opat. Daarom maar een extra liedje zingen wanneer je in de avond je schoentje zet. Bij de gaskachel. Zonder schoorsteen. Maar dat maakt niet uit, Sinterklaas heeft gelukkig een sleutel van alle huizen. Famillie weer zien tijdens kerst, die allemaal vragen hoe het op school gaat. Maar dat maakt niet uit, want ze stoppen je wel wat geld toe wanneer papa niet kijkt. Gillend naar buiten rennen wanneer de witte vlokken uit te hemel komen vallen. Sneeuw die niet blijft plakken en na een paar dagen een kleffe grijze bende achterlaat op de straten. Maar dat maakte niet uit, want de tellen dat de sneeuw uit de lucht kwam vallen waren magisch.

Grappig, dat dé tijd van het jaar dan opeens die tijd van het jaar is. Ik ben vast niet de enige die dit zo ervaart. Soit, het is erg fijn om een paar dagen met famillie door te brengen. Veel en goed te eten, wijn te drinken, en grapjes te maken die je als kind niet begreep. Maar deze tijd van het jaar brengt tegenwoordig ook zo veel stress met zich mee. Gaan we op eerste kerstdag naar de schoonouders? Moeten er nog cadeautjes gehaald worden voor het kleine neefje en nichtje die nog wel in Sinterklaas geloven? Wanneer geloven kinderen eigenlijk niet meer in Sinterklaas? En wanneer ga ik eigenlijk de tijd vinden om al die cadeautjes te kopen? Tegen de tijd dat ik klaar ben met mijn werk zijn alle winkels dicht. En op koopavond heb ik eigenlijk ook wel iets beters te doen.kerst

Wanneer is die magie verdwenen? De magie van de sneeuw die uit de hemel komt vallen en de hele wereld in een wonderlijke waanzin wentelt? Het volwassen gevoel dat je kreeg toen je mocht gourmetten -zelf koken! – op tweede kerstdag bij je opa en oma thuis? De tijd dat alles nog magisch was, zonder dat je er twee dagen voor in de keuken moet staan.

‘Welkom in de wereld van volwassenen’, krijg ik dan te horen. Dat het vanaf nu niet makkelijker wordt, maar alleen nog maar moeilijker. Dat kerstcadeautjes een stuk minder magisch zijn wanneer je het prijskaartje hebt gezien. Maar daar neem ik geen genoegen mee. Ik denk dat het makkelijker kan. In mijn ogen zou kerst al een stuk magischer zijn wanneer we dat stomme idee loslaten dat alles perfect moet zijn. Dat de foto’s er gezellig genoeg uit moeten zien voor op facebook. Dat het eten perfect moet smaken en uit mínstens drie gangen moet bestaan. Laten we omarmen dat de gerechten op tafel er niet zo mooi uit zien als de foto’s in de Allerhande. En heus, het kan je vader echt niets schelen wat er onder het pakpapier verscholen ligt. Dat mooie jurkje kun je best bewaren voor oud & nieuw. Wanneer je met familie bent is een lelijke trui en een ontploft coupe haar ook goed. Echt.

Laten we deze kerst gezellig een drankje doen voor de smaak, niet in de hoop dat het dan nog gezellig wordt. Doe gewoon een zak chips kado of haal allerlei prullaria bij de Action vandaan, lach en geniet van elkaars gezelschap. Zo perfect hoeft het allemaal niet. De magie een beetje terug brengen, zonder irreële verwachtingen. Dan is het weer dé tijd van het jaar.