Café Society: Een comedy op niveau

In Films, Recensie by Werner Cazemier

Door Werner Cazemier

De romantische comedy “Café Society” opende onlangs het filmfestival in Cannes. Vanavond was Leeuwarden aan de beurt. “Het is een Woody Allen-film, maar daar hou ik niet van. Dat is mij te melodramatisch, te Amerikaans.” Het waren de woorden die ik nog net hoorde voordat ik de zaal binnenstapte. Die opmerking speelde met mijn verwachtingen, de film speelt zich ten slotte af in de jaren ’30 in Hollywood en New York.

cafesociety

Onhandig strompelt Bobby (Jesse Eisenberg) het agentschap van zijn oom, Phil Stern (Steve Carell), binnen. Het uit New York afkomstige neefje van Phil is naar Hollywood gekomen met de hoop dat zijn succesvolle oom werk voor hem heeft. Phil weet op zijn beurt nauwelijks wie zijn neefje is en heeft het veels te druk met de grote sterren zoals Ginger Rogers en Fred Astair. Nog niet klaar gestoomd voor het grote leven, heeft Bobby nogal wat neurotische trekjes zodra hij in een nieuwe situatie terechtkomt. Dit leidt tot één zeer verwarrende en humoristische liefdesscène. Heerlijk ongemakkelijk vecht Bobby met zichzelf en met deze voor hem onbekende plek.

Zijn oom scheept zijn assistente Vonny (Kirsten Stewart) met Bobby op, en nodigt hem af en toe bij hem thuis uit op een feestje met de sterren. Phil heeft een snelle tong en gooit graag met namen. Bobby weet niet wat hij van het nepotisme vindt in Hollywood en worstelt met zijn verliefdheid voor Vonny. Hij laat zich echter meeslepen in het wereldje en het sulletje wordt langzaam een veredelde slijmerd met heimwee naar New York.

De mierzoete dialogen van Bobby zouden je maaginhoud zomaar naar boven kunnen brengen. Teruggekeerd in New York weet hij zich al ja-knikkend omhoog te werken in de club van zijn broer Ben. Bobby is onmisbaar in de high society van New York, echter is Hollywood hem ook niet vergeten. Ben zorgt met zijn maffia praktijken voor de comedy die de film weer in balans brengt. De heerlijk nuchtere joodse humor uit New York aan tafel bij Bobby’s familie is een mooi contrast tegen het gladde Hollywood uit het eerste deel van de film.

De film is geschreven als een boek en Woody Allen leidt ons als verteller door de grappige en complexe relaties die ontstaan in de familie van Bobby en Phil. De halve close-ups geven je het gevoel alsof je bij Bobby en Vonny aan tafel zit. De scherpe in sepiatonen gehulde opnames maken het leven uit die tijd bijna tastbaar. Woody Allen weet herkenbare situaties te schetsen en het voor de personages ontzettend lastig te maken. Jazz, New York, het jodendom, relaties tussen jonge vrouwen en oudere mannen, Café Society is een typische Woody Allen film.

Is zijn film dan ook erg Amerikaans? Ja, de film is erg Amerikaans en de zoetsappigheid van Bobby kan je melodramatisch noemen. Alleen dat hoort erbij. Het is 1930 Hollywood en New York, take it. Welke Amerikaanse romantische comedy is uiteindelijk niet over the top? Café Society is daarom een mooi alternatief voor degene die de typische Jennifer Aniston-romcom zat is. Hij is niet voor iedereen, maar zeker een aanrader.