Mode vs. zwangerschap

In Column, Inspiratie by Wieke Wiersma

Wieke (35) foto 2is onze fashionista pur sang. Samen met Anne-Flore schrijft zij eens per twee weken over mode. Wieke schrijft over mode vanuit haar eigen perspectief, over trends, taboes, het Leeuwarder straatbeeld en dat doopt ze met haar mening en een flinke dosis zelfspot. Naast modeblogger voor MNSKP is Wieke net moeder geworden van een zoontje en werkt ze als docent Filosofie, Geschiedenis en Maatschappijleer. In deze blog schrijft ze over de ellende van er nog goed uit willen zien tijdens je zwangerschap. 

 

Wanneer je zwanger bent denk je dat dat wereldnieuws is. Ik dacht dat trouwens geloof ik ook echt want bij het zien van een NOS bus voor mijn huis, inclusief enorme satelliet op het dak, zei ik hardop: Goh, dat is snel. Ik had namelijk een uur daarvoor ontdekt dat ik zwanger was. Toen de journalist aanbelde en mij om de weg vroeg was ik dan ook even verbaasd.

Gelukkig ontdek je al gauw genoeg dat de wereld om je heen doordraait. Meestal voel je dat ook echt zo wanneer je de hele dag misselijk bent. Maar verder is het natuurlijk allemaal hartstikke prachtig, dat zwanger zijn. Iedereen om je heen kraait hoe geweldig het is en dat je moet genieten van dat wonder… Gezien m’n oppervlakkige karakter geloofde ik dat allemaal wel en maakte ik me al gauw vooral druk om de Grote Vraag des Levens: wat moet ik in vredesnaam aan!?

wieke1

Hallo, toppunt van wansmaak.

Lieve mensen, dat blijkt moeilijk. Voor zwangere dames is er bijna alleen maar stom spul. Vrijwel alles is zwart of in grijstinten en bij voorkeur boven de knie. Ik heb gebeld naar een tweetal producenten van positiekleding (alleen dat woord al..) of ze niet wat leukers hebben. Nu blijkt dat ze het hebben geprobeerd: een aantal jaren geleden kwamen ze met mooi spul, gekleurd en van mooi materiaal, zijden jurken, enzo. Wat bleek? Niemand kocht het. Vrouwen kozen massaal voor de grijze tunieken. Het verbaast me. Het lijkt mij dat je een beetje leuk over straat wilt. Toen ik bij de Prenatal vroeg om een bh in mijn cupmaat (ongeveer  O van Ongelooflijk) vertelde de mevrouw dat in die cupmaten alleen nog een soort ‘huidskleur’ was. En toen ik vroeg of ze een blauwe panty had die paste bij mijn jurk keek ze me meewarig aan. ‘Maar het komt heus niet zo precies wanneer je zwanger bent.’ Dat zei ze echt. Ik stak een tirade af dat het dan ook niet zo verwonderlijk is dat we in Nederland zo’n laag geboortecijfer hebben omdat een man bij de aanblik van zijn zwangere vrouw er nooit meer op wil kruipen. Toen ik en passant ook nog even iets heel beledigends zei over al die afschuwelijke buikbanden in de winkel, vond mijn geliefde het tijd om te gaan. Vooral omdat ik op dat moment omringd werd door nieuwsgierige klanten. Die, je gelooft het niet, allemaal een buikband droegen.

Ik heb het nog best lang geprobeerd; er mooi uitzien. Ik zie mezelf nog zitten in het Oranje Bierhuis op zaterdagmiddag in een jumpsuit met een prachtig vestje en hele hoge hakken. Niks zat lekker, alles was te klein. Als ik mijn been bewoog dan trok het bij mijn armen en mijn bekken kon die hoge hakken allang niet meer aan. Alles deed zo’n pijn dat ik wel steeds bewegen moest. Toen ik naar het toilet liep kwamen ze langs met verse haring. De geur was afschuwelijk. In het toilet kreeg ik mijn vestje niet uit want het label zat vast in de rits van mijn jumpsuit. Terwijl het zweet mij uitbrak werd ik steeds misselijker. Uiteindelijk zwikte ik met donderend geraas al overgevend door mijn enkel, een stiletto brekend, mijn arm verdraaiend in mijn mouw en ik hoorde iets scheuren. Terwijl ik viel dacht ik maar één ding; wat zijn negen maanden ontzettend lang.

Gwen-Stefani8

Zo kan het dus ook.

Maar wat draag je dan wel? ‘Mooi’ is dus best lastig als je ondertussen ook gewoon wilt dat iets comfortabel is. Een paar kleine tips: kent u de tent van Bassie en Adriaan nog? Die ook op Lowlands wordt gebruikt? Die droeg ik dus. Officieel heet dat een zwangerschapsonderbroek. Altijd doen. Omdat dat ding ongeveer tot onder je oren komt krijg je een ronde buik en alles wordt mooi compact samengevoegd. Verder is alles wat neigt naar Isabel Marant en Saint Laurent-achtig boho-chique altijd goed. Google bijvoorbeeld ‘Gwen Stefani zwanger’ voor inspiratie.  Mijn vriendin gaf me een zwangerschapslegging van leer (kijk eens bij H&M mama online) en ik voelde me ineens errug stijlvol. Heb je een beetje mooie benen? Een groot wit mannenoverhemd van de Hema op een maillot of legging en klaar ben je. Deze winter is een houthakkersblouse een leuke optie. Tijgerprint shawl (tijgerprint is voor welke lichamelijke toestand dan ook een briljant idee) en een bordeauxrode hoed zijn leuke dingen qua instant hip en dat past altijd. Denk verder aan grove laarzen, leren gympen, grote vesten en enorme truien die je als jurk kunt dragen. Kurt Cobain maar dan anders, zeg maar.

Doutzen Kroes schijnt gezegd te hebben dat ze na elke zwangerschap slanker en strakker werd. Ik denk dat Doutzen minstens 300 keer zwanger moet zijn geweest als ik zo haar Instagram foto’s bestudeer, wat ik – op de een of andere manier in het kader van zelfkwelling – ook maar blijf doen. Het gaat voor mij in ieder geval niet op. Ik zag er uit alsof ik een skippybal had ingeslikt. En ik zie er nu uit alsof die skippybal langzaam is leeggelopen… Omdat ik een buitengewoon leuk kind heb is dat allemaal niet zo erg. Meestal dan. Het komt vast allemaal ooit weer goed.