In gesprek met kunstenaar L.J. van Tuinen

In Interviews by Elke Verwoerd

L.J. van Tuinen is autonoom kunstenaar onder de naam LJvanT, bevlogen in street-art waarmee hij de essentie wil vatten. Zijn werk zit ‘m in de schilderkunst, op doek, maar veelal op straat. Hij begon in de jaren ’90 met graffiti vanuit zijn fascinatie voor de hiphopcultuur. In 2006 verkocht hij z’n huis en stopte met zijn baan als filiaalmanager om de kunstacademie Minerva te volgen. Elke ging met hem in gesprek. Waar haalt hij z’n inspiratie uit? Wat is zijn filosofie? 

Door Elke Verwoerd

Ik zit schuin tegenover hem op een rustige avond in een hoek van Café de Markies. Hij heeft een wat jongensachtige uitstraling, niks excentrieks, maar wel wat charismatisch. De verfspatten op z’n handen zeggen genoeg. Hij vertelt waar hij zoal mee bezig is; het geven van workshops, autonoom werk, werk in opdracht en wat hij zoal vindt van de huidige tijd en artistieke stroming. Een lang, maar boeiend gesprek volgt.

david eugene edwards LjvanT

Autonoom werk vs. werk in opdracht

”Het is niet dat ik het één leuker vind dan het ander. Ik laat me niet kaderen door een opdrachtgever; als ik er zelf niet achtersta, doe ik het niet. Daarbij stel ik altijd het doel voorop, niet de vorm, dan ben ik vrij om m’n gedachten te laten gaan en een beeld te creëren. Ik word wel eens gevraagd om bijvoorbeeld een logo te spuiten, dat wijs ik bij voorbaat al af. Het logo is maar vorm. Het doel daarentegen is om aandacht te trekken naar het bedrijf. Vanuit dat perspectief ga ik te werk.”

‘Geen romantiek in kunstenaarschap’

”M’n werk is volgens mij niet te herkennen aan een bepaalde stijl. Wat ik probeer is dat m’n werk uitnodigt om even iets langer naar te kijken. Ik merk in veel dingen dat de essentie vaak aan de kant wordt gezet en de vorm voorop staat. Ik probeer wat meer de essentie te pakken.

Er wordt vaak een te romantisch beeld neergezet van kunstenaars. Het gaat niet om mooie dingen maken, niet om de boel ‘op te fleuren’, het gaat om een bepaalde tijdsgeest vatten. Sinds het postmodernisme staat kunst te vaak in dienst van de kunstenaar, in mijn optiek moet dat andersom zijn. Kunst moet af van het louter decoratieve imago. Kunst mag wat mij betreft dan ook veel meer de straat op. Er gebeurt te weinig.”

‘Directe boodschappen zijn saai.’

”Soms heeft m’n werk een politieke lading, soms ook niet. In m’n werk ga ik uit van wat ik op dat moment interessant vind. Een voorbeeld daarvan is dat stuk op de Stephensonbrug over de IS. Daar was nogal wat ophef over en er kwamen veel media op af. Aandacht voor het beeld vind ik ok, dat wilde ik wel toelichten, maar aandacht voor mezelf is niet mijn intentie en ik ga ook zeker niet over de rug van gruwelijke onthoofdingen mezelf neerzetten. Daarom heb ik een aantal landelijke media afgewezen.

Aan de andere kant is er dat stuk van Ramses Shaffy in de Haniasteeg. Daar zit hij alleen met een fles wijn achter een enorm rood gordijn. Shaffy voelde zich zo eenzaam en ongelukkig, tegelijk accepteerde hij dat. Het is heel normaal om je af en toe kut te voelen. Tegenwoordig moeten we allemaal maar gelukkig zijn, een leuk leven hebben, genieten, enzovoorts. Mensen vertellen doorgaans alleen maar over wat er goed gaat. Wat je krijgt is dat je vervolgens jouw dalen gaat vergelijken met andermans pieken. Dat kan helemaal niet. Het lijkt wel alsof er een taboe rust op ongelukkig zijn. Het is heel menselijk.

fragment Ramses Shaffy Lj van T

M’n doel richt zich niet op bewustwording of mensen willen aansporen tot denken, dat is allemaal zo pretentieus. Het is er gewoon. Het staat erop, je rijdt er langs, je ziet het  -of niet – en het is aan de persoon zelf of ze er bij stil staan. Het bevat geen directe boodschap. Directe boodschappen zijn saai. Ik laat het graag over aan de eigen interpretatie.”

‘Als ik muzikant kon zijn, was ik het.’

”Ik haal eigenlijk al m’n inspiratie uit muziek. Ik kan geen instrument bespelen, maar als ik muzikant kon zijn, was ik het. Het is maar net welke sfeer de muziek uitdraagt. Het kan gaan van Mozart tot MadChild, waarin ik MadChild weer tof vind omdat hij oprecht een eikel is en het kan ‘m geen fuck schelen. Als ik iets maak heb ik altijd muziek op. Het zet me in een bepaalde modus. Ik probeer ermee een sfeer te pakken bij een beeld en andersom. Ik sluit me even af van wat er om me heen gebeurt en focus me op dat beeld.”

‘Vanuit een rustige basis verder ontwikkelen.’

”Mijn toekomstdroom… mezelf door blijven ontwikkelen. Goeie dingen maken en doen. Ik hoop dat ik straks de rust vind nu ik alle puinhopen uit het verleden aan het opruimen ben. Ik heb lang het gevoel gehad dat het zwaard van Damascus boven mijn hoofd hing, op nagenoeg alle gebieden die persoonlijke stabiliteit bieden. Als het goed is kan ik straks eindelijk vanuit een rustige basis verder bezig met mijn ontwikkelingen en hoop een groeispurt te maken met mijn werk, net zoals ik dat ervoer tijdens mijn Minerva-periode. Dat is iets waar ik heel erg naar verlangd heb en wat zich straks eindelijk lijkt aan te dienen. Ik heb enorm veel zin om heel veel dingen te leren. En verder zie ik alles wel van dag tot dag.’


Het werk van L.J. vind je overal, zowel in de binnenstad als er buiten. Check bijvoorbeeld de Wolvensteeg, de Haniasteeg, de Bagijnestraat (tegenover oud-poppodium Romein) of het Ruiterskwartier. Voor meer van zijn werk: volg LJvanT op Facebook en/of Twitter