“Ze herkenden me. Allemaal.”

In Column, Inspiratie by Zander Lamme

Door Anne-Flore Muller

Het is geen geheim dat ik blij word van shoppen. Ook wind ik er geen doekjes om dat ik zomaar een vreugdedansje kan doen als de sale bij online winkelketen Asos start, en dat ik alle Dolle Dwaze Dagen van de Bijenkorf dubbel en dwars mee wil maken. Maar op het moment dat de medewerkers van kledingzaken je begroeten met een ‘ben je daar weer!’, weet je dat het moment is aangebroken om het roer om te gooien.

Voor deze modejunkie is het eerder regel dan uitzondering om minstens twee keer per week een kledingzaak binnen te lopen. Niet om ieder bezoek met tassen vol de winkel uit te lopen, maar meer om inspiratie op te doen, de geur van nieuwe kleding op te snuiven en te genieten van goedgeklede mensen. Ik heb het over een specifieke kledingzaak, om precies te zijn. Het heilige der heiligen, waar je een Céline-ish sweater kunt bemachtigen zonder de rest van de maand op water te moeten leven. Het paradijs met hele collecties vol runway geïnspireerde items, die naadloos overlopen in mijn kledingstijl. Vier letters, een woord.

Z A R A.

Negen van de tien keer loop ik er gewoon rond te dwalen, zonder daadwerkelijk iets te kopen. Met een glimlach op mijn gezicht kijk ik rond en fantaseer ik over het leegkopen van de hele winkel, zónder de financiële gevolgen daarvan te ervaren. Ik voelde mij als een vogel zo vrij om wekelijks het Spaanse modeparadijs met mijn komst te verblijden. Tot ik merkte dat de meisjes achter de kassa mij met een verbaasde blik aankeken als ik weer een item op de toonbank legde. En de beveiligers bij de deur begroetten mij met een wel heel verdachte blik. Eerst dacht ik dat er in de pashokjes een kledingstuk in mijn tas moest zijn beland, of dat er nog een armband om mijn pols moest hangen. Ik dacht dat ik er kennelijk nogal crimineel uit zag en voor dief werd aangezien.

Maar niets bleek minder waar. Ze herkenden me. Allemaal. Met schaamrood op de kaken ben ik toen de winkel uitgeslopen, om mij voor een lange tijd niet meer te laten zien. Het voornemen was zeven dagen. Maar wie had gedacht dat mijn bezoekjes veel langer op zich zouden laten wachten? Want sinds ik verhuisd ben naar het Friese hoofdstadje, ben ik niet meer in de buurt van een Zara geweest. Echt. Ik lieg niet. De laatste keer dat ik een item kocht aldaar, was toen je nog een zonnebril moest dragen en je je jas nog nonchalant open kon dragen. Láng geleden, dus.

Nu, hier in de stad die slechts uit een winkelstraat bestaat, is het wel even slikken. Hier spreekt een afkickende modejunk. Maar zoals elke verslaafde, heb ik een stiekem maniertje gevonden om mijn shopdrift nog enigszins te kunnen bevredigen: online winkelen. En de mooie bijkomstigheid is, dat ik meerdere malen per week de webshop kan bezoeken, zonder begluurd te worden door enge beveiligers of dichtgeplamuurde kassameisjes. En zolang meneer de postbode mij niet herkent aan de deur, is het prima vertoeven hier in Friesland.


 

anne-floreDit is Anne-Flore (24). Samen met Wieke schrijft ze om de twee weken over mode. Haar roots liggen in Zuid-Frankrijk, maar ze is opgegroeid tussen de koeien in Friesland. Na de vooropleiding van de dansacademie Lucia Marthas is ze momenteel student Journalistiek in Amsterdam. Ze schrijft voor haar eigen onlinemagazine www.lapetiteflore.com, is een fervent Vogue verzamelaar én een serieuze fashion fanatiekeling. Hier deelt ze met veel plezier tips, tricks, trends en inspiratie met jullie.