Tristan Visser: “Muziek is de hartslag van de film”

In Interview, Muziek by Stefan van Leunen

Door Stefan van Leunen
Foto 1 door Kiki Visser

fb_mnskp-kiki-visser

Heb je het over films of documentaires, dan wordt er vroeg of laat altijd wel iets gezegd over de muziek die eronder klinkt. Geboren op Terschelling heeft Tristan Visser het eiland al flink wat jaren geleden ingeruild voor Leeuwarden om zich te kunnen focussen op zijn muziek. D-Drive heeft hij als artiest succesvol afgerond en hij zit in zijn laatste fase van de Academie voor Popcultuur. Na een carrière als metalgitarist bij onder andere de Duitse band Majesty is Tristan zich muzikaal gaan verbreden met het maken van filmmuziek. Op de zolder van atelier LaLici praat ik met deze veelzijdige artiest in zijn thuisstudio over waar hij zoal mee bezig is.

“Wat zijn op dit moment jouw lopende projecten?”

Ik heb net een project afgerond: Arctic Light. Het is een documentaire van Living Image, een groep documentairemakers uit Utrecht, Amsterdam en Zwolle. Ze hebben een documentaire gemaakt over een man in Groenland. In deze documentaire speelt depressie een hoofdrol. Het idee is dat de docu internationaal wordt verspreid in Groenland, Canada, de VS en hopelijk ook in Europa. Voor deze docu heb ik de muziek gecomponeerd. Met Living Image ga ik aan een nieuwe documentaire werken: We Were Enemies; over de genocide in Cambodja veertig jaar geleden. Het is een leuke samenwerking met de jongens en ik ben zo langzamerhand hun vaste muzikant aan het worden. Ze timmeren hard aan de weg en dat is voor mij natuurlijk ook positief. Vorig weekend heb ik ook meegedaan aan een ’48-hours Project’ hier in Leeuwarden. Dit is een wereldwijde competitie voor filmmakers. Voor mij was dit een kans om nieuwe dingen te maken, maar ook om nieuwe samenwerkingen aan te gaan. Daarnaast geef ik ook nog les aan het Gitaarinstituut Friesland.

img_0908_mnskp

Wat is jou inspiratiebron voor de filmmuziek?

“Mijn inspiratie haal ik uit het beeld. Daarom is het voor mij belangrijk dat ik er achter kom waar het beeld om vraagt. Ik luister graag naar de visie van de regisseur omdat hij weet wat voor sfeer er moet worden neergezet. Deze visie is voor mij eigenlijk waar ik mijn inspiratie vandaan haal. Ik werk dan ook het liefst met regisseurs die een duidelijke visie hebben.”

Hoe ben je met de filmmuziekwereld in contact gekomen?

“Het is begonnen met de Gouden Sil in 2011, een jaarlijks project op Terschelling van een drietal filmmakers die op het eiland wonen. Bij vier edities heb ik geholpen door de muziek voor een aantal films te verzorgen. Hierdoor ben ik in 2013 in contact gekomen met regisseur en beeldend kunstenaar Jan Karel Lameer. Met hem heb ik gewerkt aan de Terschelling Timelapse Project: een kunstproject over het veranderende landschap op het eiland. Hierbij heb ik een ambient soundtrack gemaakt die ik ook live uitvoerde tijdens een aantal vertoningen van de film.”

Welke kwaliteiten heb je moeten ontwikkelen toen je begon met het maken van filmmuziek?

“Wat ik het meest heb moeten leren is om de muziek leger te laten, muziek maken voor een film is dan ook anders dan muziek maken voor een liveshow. Bij een liveshow draait het alleen om de muziek, bij een film draait het altijd om het verhaal. De muziek is de hartslag van de film, dus moeten die twee goed in balans zijn. Zonder muziek is een film levenloos, maar de muziek mag het verhaal nooit overstijgen. De muziek is daar om het beeld een bepaalde lading te kunnen geven.”

Wat is je doel voor de aankomende vijf jaar?

“Als grote droom heb ik om ooit nog eens muziek te maken voor een grote natuurdocumentaire, maar eerst wil ik goed kunnen leven van mijn muziek. Daarnaast wil ik mijn studio blijven uitbreiden wil ik mijn eigen sound nog verder ontwikkelen. Ik ben van mening dat ik nu al mijn eigen geluid heb, maar ik zou het vet vinden als mensen ergens naar kijken en zeggen: “de muziek hieronder moet gemaakt zijn door Tristan”. Daarnaast ligt in 2018 natuurlijk de focus van heel Europa op Leeuwarden en de omgeving. Joop Mulder – bekend van het Oerol festival – wil met zijn project Sense of Place in deze periode de Wadden promoten. De ontwikkelingen hiervan houd ik goed in de gaten want het lijk me te gek om daar iets voor te kunnen betekenen. Misschien zou ik live muziek kunnen maken voor een voorstelling of een tentoonstelling tijdens het project, zoals ik ook heb gedaan bij de Terschelling Timelapse, maar dat is alleen nog maar een idee!”

Op het Noordelijk Filmfestival waren vertoningen te zien van de twee 48-hour film projecten en van de documentaire Zeebenen, waar Tristan de muziek voor heeft verzorgd. 19 november draait in Amsterdam de korte film Het Front in Lab 111, wederom met zijn muziek. Voor meer informatie over Tristan kun je terecht op zijn website.